امردادگان

روز اردیبهشت از ماه اردیبهشت سومین روز از اردیبهشت ماه باستانی ، 2 اردیبهشت خورشیدی.

اردیبهشت با فتح الف در پارسی دری می باشد. اردیبهشت از واژه اشاوهیشتا (Asha Vahishta) نماینده اشویی است . ایرانیان باستان در این جشن لباس سفید که نشانه پاکی می باشد بر تن می نمودند و در آدریانها ( آتشکده ها ) به خواندن اردیبهشت یشت ( قسمتی از اوستا ) و نیایش اهورامزدا می پرداختند. امروزه نیز زرتشتیان این روز را گرامی می دارند.

هر کسی در اين جهان بايد برابر آيين ازلی اشا يا راستی که بنياد زندگی را تشکيل می دهد رفتار کند هات ۳۳ بند ۱

اردیبهشت ماه پاکی و راستی است.

اشاوهيشتا يا امشاسپند ارديبهشت  که به معنای راستی والاست .قانون دگر ناپذيری است که آفرينش را نظم می دهد اشا نشانه خواست اهورايی است . اشا راه راستی است و پويندگان آن راه به خوشبختی می رسند. اشا در خرد اهورامزدا پديد آمد و با راستی و داد يکی است از اين رو اشاوهيشتا به معنی گوهر داد هم است .دين زرتشتی دين راستی و داد است که همه جا با دروغ در جنگ است از اين رو اشا گوهر دين زرتشت هم است .در آيين زرتشت قانون الهی با قانون طبيعی يکی است و آن اشا است(کنش قانونی که با راستی و داد يگانه است) .اشا ميزان و شاخص است. اين آدمی است که بايد اعمال خود را با اشا هماهنگ کند .اشا داده اهورامزدا و خود اهورامزداست. اشا در کارهای آدمی دخالت ندارد .آدمی از آزادی گزينش (اختيار) برخوردار است ولی نتايج کار آدمی با ميزان اشا سنجيده می شود .اشا ميزان سنجش چند و چونی است .هر کس با آگاهی از نتايجی که بر هر عملی  بار است می تواند راه خود را انتخاب کند .به بيان ساده تر اشا بيانگر هنجارها و قانون های حاکم بر جهان هستی است و هر کس بايد با انديشه نيک اين راه درست زيستن را انتخاب کرده و بر طبق راستی رفتار نمايد و از کجروی پرهيز کند چرا که طبق قانون اشا نتيجه اعمال خود را درو می نمايد و اين ميوه کارکرد خودشان است نه مجازات خداوند .چرا که اهورامزدا خوبی و داد مطلق است و بدی در او راه ندارد خداوند کينه توز و انتقامجو نيست او خشم نمی شناسد و از اين رو مورد پرستش است .آنان که بدی می کنند محصول کار خود را که همان بدی هست دريافت می کنند. بارها شاهد بودم که بسياری از دوستان دين زرتشت را دينی کهنه و  متعلق به زمانهای گذشته می دانند اما در پاسخ به اين عده می توان گفت بر طبق قانون اشا انسانها بايد خود را با هنجار ها و نظمهای پيرامون خود هماهنگ سازند دين زرتشت بر خلاف ديگر اديان  برای جزئيات تصميم گيری نمی نمايد اصول کلی در گاتها بيان گرديده اما جزئيات به خرد و دانش واگذار شده تا بتوانند خود را همگام با زمان تطبيق دهند و همراه سازند . در ديگر اديان اصولگرايان هميشه با تجدد خواهی مشکل دارند زيرا هر  تغيير و تجدد خواهی که  سنت مذهب را بهم  زند باطل است .همانند تعطيلی کليه امور  در روزهای شنبه در دين يهود که در دنيای امروز امکان آن نمی باشد و يا مجازات قصاص که  ديگر حتی در ميان وحشی ترين قبايل آفريقا امری خلاف حقوق بشر شمرده می شود.  و يا محدود نمودن زنها در فعاليتهای اجتماعی که متاسفانه امروز در جامعه ايران با اين ديد سنت گرای حاکم نيمی از پيکره آن فلج گشته و بخاطر همين تعصبات خشک است که در کاروان ورزشی ايران در المپيک تنها شاهد حضور يک زن آن هم بصورت نمادين هستيم   در دين زرتشت اين تنگناها در عمل پيش نمی آيد .اشا قانون تکامل است پيشرفت علم و تکنولوژی لازمه اشا است پذيرش پيشرفت و نو گرايی دين داری است نه دين ستيزی و دو اصل پويايی آفرينش (سپنتا مينو )و پويايی پيشرفت(اشا)نو گرايی را جزء جدا ناشدنی از سنت ايرانی و زرتشتی کرده اند .