امردادگان

پیته شهیم گاه یا "پایان تابستان" با گویش درست (Paityshahim) در صد و هشتادمین روز سال انارام و شهریور ماه است . در این گاه زمین آفریده شده است.

روز اشتاد تا انارام 26 تا 30 روز از شهریور ماه باستانی . 21 تا 25 شهریور خورشیدی.

از دومین گاهان بار تا به این جشن 85 روز است . پیته شهیم در تابستان بزرگ که 7 ماه است قرار می گیرد و جشن کشاورزی است که خرمن دانه ها در گشتزارها فراهم می گردد و بسیاری از میوه ها از درختان چیده می شوند و در باور ما هنگام آفریده شدن زمین از سوی خداوند می باشد.

هنگام درو و برداشت محصول تابستانی و علوفه و علیق برای دامداران این گاه برگزار می شود.

عنصر دینی این جشنها ، خواندن جشن و نیایش است که موبدان انجام می دهند و حاضرین در جشن دست یکدیگر را می گیرند ، همازور می شوند زیرا:

پیروزی و کامیابی در یگانگی و همازوری است ، به ویژه در گذشته ، تحمل در برابر بلایای طبیعی ، خشکسالی، سیل ، زلزله ، طوفان و مانند آنان تنها با همازوری و پشتیبانی از همدیگر شدنی بود.. شرکت در گاهان بار یک وظیفه دینی برای همه است . هزینه آن را هر کس به داوطلبی به اندازه درآمد خود می دهد ، ولی همه به یک اندازه از آن بهره می برند.

عنصر اجتماعی این جشنها در این بود که ، همه ی زرتشتیان ، زن و مرد ، پیر و جوان و کودک ، فقیر و غنی ، ارباب و رعیت همه یکسان در آن شرکت می کردند ، در یک جا گرد می آمدند ، از یک خوان و یک غذا می خوردند و این امر باعث همبستگی بیشتر می شد. علاوه بر این در پایان مراسم آن چه که از خوردنیها باقی بود به خانه افراد بی نوا و نیازمند فرستاده می شد در حالیکه این افراد خود در این جشن حضور داشته و از این خوراکیها میل کرده بودند ، و این جزیی از " نیکوکاری و دهش " است که در دین زرتشتی ستوده و سفارش شده است.